Kami
A few words about Us.


Assalamualaikum
Hamba Allah yang mencari erti kehidupan.
Menulis sekadar mengisi masa lapang.
Menyalurkan jiwa melalui tulisan.
Kesempurnaan orang lain menyempurnakan kekurangan diri kita.
Setiap yang datang akan pergi jua.
Setiap yang berlaku tersembunyi hikmah tersendiri.
Kepada Dia kita berserah

Note

Segala hasil penulisan diharap tidak disalin oleh mana-mana pihak.
Allah melihat segala tindakan kita.


Content
All I care.

Aku Introvert - Lifhae
Keeping secret and remain silent sometime be the curse.
» [Intro]
» [1]
» [2]
» [3]
» [4]
» [5]
» [6]
» [7]
» [8]
» [9]
» [10]

» [11]
» [12]
» [13]
» [14]
» [15]

La Estrella - Lifhae
It's not what you feel, It's how you feel it existance.
» [Intro]
» [1]
» [2]
» [3]
» [4]
» [5]
» [6]
» [7]
» [8]
» [9]
» [10]
» [11]
» [12]
» [13]
» [14]
» [15]

Bloodties - nouhainaz
Being strong sometimes weak.
» [Intro]
» [1]
» [2]
» [3]
» [4]
» [5]
» [6]
» [7]
» [8]
» [9]
» [10]
» [11]
» [12]
» [13]
» [14]
» [15]
» [16]
» [17]
» [18]
» [19]
» [20]
» [21]
» [12]
» [13]
» [14]
» [15]

BlogRoll
See them.

Follow Us

Lifhae| AliaAllias| Penulisan2U| Empty|

Your link here? Apply

The Guide
Hopefully Helpful.

Login| BloggerPlugin| ColourCodes| BloggerStop| BloggerTips| Learn Php/Java/Html| CoolTemplate| BlogSkin| Title Bar Maker| Cursors|

The Lyric.
Here's a story of a boy,
Living in the lonely world,
A hidden note, A secret crush,
A little girl who talks too much.

Well, I'm standing in the crowd,
And when you smile I check you out,
But you don't even know my name,
You're too busy playing games,

And I want you too know,
If you lose your way,
I won't let you go.

If I cut my hair,
If I change my clothes,
Will you notice me?

If I bite my lip,
If I say hello,
Will you notice me?


[Prologue] Bloodties.
Tuesday, June 1 at 11:57 PM 0 bersuara
Prologue

MUHAMMAD HAZRIEQ NOUH

Gambaran itu muncul lagi. Tak disangka, berturut-turut selama dua minggu. Mimpi yang sama, setiap Isnin dan Jumaat. Nouh menggaru kepala yang tidak gatal. Dilihat jam loceng di penjuru kepala katilnya. 3 pagi. “Masa yang sama aku terjaga. Apa semua ni?” Hatinya bermonolog kehairanan. Gambaran lukisan merah itu dilihat diwarnakan dengan darah. Dikelilingi sebilangan lelaki dan perempuan yang berdiri tanpa seurat benang.

“Upacara apa itu? Ya Allah, apa yang Kau mahu tunjukkan pada aku? Dah 4 kali berturut, mimpi yang sama. Hari ini Jumaat. Tolonglah jangan mimpi yang sama lagi Isnin ni.” Sekali lagi dia berdoa dalam hati. Seperti malam-malam sebelumnya. Nouh meraup mukanya yang lembab berpeluh. Walaupun dengan penghawa dingin, biliknya yang berwarna biru kehijauan itu tetap tidak menyejukkannya.

Dia bingkas bangun, berjalan ke bilik air berwudhu. Usai mengambil wudhu, dia menghampar sejadah lantas mengangkat takbiratul ihram untuk solat Tahajud dua rakaat. Kemudian dia tenggelam dalam dunianya bersama Ilahi.


****


NOUR FARIQATUZZAHRA

Kepala ini sakit lagi. Sudah empat kali. Sejak Encik Haiqal membawa Nour berjumpa dengan kembarnya yang telah lama terpisah, dia selalu mendapat sakit ini. Taklah selalu, tetapi boleh tahan juga jumlahnya. Muhammad Hazrieq Nouh. Nama itu diingat kembali. Hm. Ejaan nama saja hampir serupa. Ramai cikgu yang mengatakan nama itu pelik. Apa yang peliknya?

Lain dari yang lain. Aku Nour. Dia Nouh. Hanya R dan H saja yang membezakan nama kami. Sikit saja perbezaan. Apa yang pelik? Lagipun aku kenal mata itu. Seperti mata aku. Sebelah kanan mata berwarna coklat kehitaman, sebelah kiri pula berwarna coklat keemasan. Lain bukan? Persamaan itu membuktikan kami kembar.

Setiap Isnin dan Jumaat, 3 pagi. Sakit itu bagai tak pernah lari dari menjalankan tugasnya menyakitkan kepala aku. Bukan migrain, tetapi sakit. Bagaikan ada satu sambungan yang tidak tersambung. Mungkin juga. Aku tak pernah lagi tidur pada waktu-waktu begini. Ada saja kerja rumah yang perlu disiapkan. Cikgu ni pun satu. Cuti-cuti ni bagi la pelajar rehat sedikit. Tahulah nak bagi semua pelajarnya cemerlang. Tapi ini mendera. Bukannya mengajar. Nour meneruskan penulisannya dengan keluhan yang berat.